برگزاری شانزدهمین کارگاه تخصصی تونماهیان ساحلی کمیسیون تون ماهیان اقیانوس هند با معرفی مقاله ایران در میان آثار برتر مقاله پژوهشی محققان مرکز تحقیقات شیلاتی آبهای دور (چابهار) در شانزدهمین کارگاه تخصصی تونماهیان ساحلی (WPNT 16) که به میزبانی کشور سیشل برگزار شد، به عنوان یکی از مقالات برتر این رویداد بینالمللی معرفی و مورد تقدیر قرار گرفت 1405/4/24 (190) (0) برگزاری شانزدهمین کارگاه تخصصی تونماهیان ساحلی کمیسیون تون ماهیان اقیانوس هند با معرفی مقاله ایران در میان آثار برتر به گزارش روابط عمومی مرکز تحقیقات شیلاتی آبهای دور (چابهار)، شانزدهمین کارگاه تخصصی تونماهیان ساحلی (WPNT 16) زیر نظر کمیسیون تونماهیان اقیانوس هند (IOTC) از ۶ تا ۹ ژوئیه ۲۰۲۶ برابر با ۱۵ تا ۱۸ تیرماه ۱۴۰۵ به میزبانی سیشل برگزار شد. این کارگاه چهارروزه بهصورت حضوری و برخط و با هدف بررسی و ارزیابی ذخایر سه گونه مهم هوور، شیر و زرده از میان شش گونه تحت پوشش این کمیسیون برگزار شد. در این نشست، حدود ۱۵ مقاله علمی ارائه شد که در پایان، مقالات ایران و اندونزی در زمره آثار برتر قرار گرفتند. در روز افتتاحیه نیز مصوبات و نتایج نشست سال گذشته کمیته علمی و جلسه کمیسیون از سوی کارشناسان مربوطه تشریح شد. نمایندگان کشورهای اندونزی، کنیا، ماداگاسکار، سریلانکا، تایلند، چین و هند به همراه کارشناسان سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو) بهصورت حضوری در این کارگاه حضور داشتند. تیم کارشناسی ایران نیز متشکل از احمدرضا هاشمی، کیمرام و دوستدار، بهصورت برخط در تمامی روزهای برگزاری کارگاه مشارکت فعال داشت. در میان مقالات ارائهشده، مقاله احمدرضا هاشمی و همکاران با عنوان «مدلسازی ترکیبی برای پیشبینی صید و ارزیابی ذخایر با دادههای محدود ماهی شیر در خلیج فارس و دریای عمان» به دلیل بهرهگیری از رویکردی نوین مبتنی بر تلفیق روشهای یادگیری ماشین، مورد توجه شرکتکنندگان قرار گرفت. عنوان انگلیسی این مقاله عبارت است از: Ensemble modeling for catch prediction and data-limited stock assessment of Narrow-barred Spanish mackerel in the Persian Gulf and Oman Sea حضور فعال در کارگاهها و نشستهای تخصصی بینالمللی، افزون بر جنبه علمی، در دفاع از منافع ملی، صیانت از سهمیههای صیادی، انتقال توانمندیهای علمی و فنی کشور و اثرگذاری بر روند تصمیمسازی و تدوین ضوابط مرتبط با مدیریت ذخایر مشترک، از اهمیت ویژهای برخوردار است. در همین راستا، تقویت زیرساختهای فنی و هماهنگیهای نهادی برای تداوم مشارکت مؤثر در این مجامع تخصصی، ضرورتی اجتنابناپذیر به شمار میرود.